ŞEREF BİGALI
(1925, Bergama-İzmir -2005, İzmir)
Şeref Bigalı, 31 Ekim 1925 tarihinde Bergama'nın Göçeyli Bucağında doğdu. İlk ve orta öğrenimini İzmir'de tamamladı. 1944 yılında İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi'ne girdi, burada altı yıl Cemal Tollu Atölyesi'nde çalıştı. 1950 yılında Akademiyi bitirdi. Cemal Tollu, Bigalı için "Kimse ona harika çocuk demedi, fakat onun daha talebeliğinde yaptığı resimler, değme sanatçılara taş çıkartacak cinstendi" dedi. Afyon ve İzmir Karşıyaka Liselerinde resim öğretmenliği yaptıktan sonra, 1959 yılında emekli olduğu İzmir Eğitim Enstitüsü (Şimdiki Eğitim Fakültesi) Resim Bölümü'nde görev yaptı. Bu bölümün kurulmasında ve gelişmesinde önemli hizmetlerde bulundu.
1945 yılında İzmir'de tanıştığı ve "Türk resminin dehası şeklinde nitelendirdiği Abidin Elderoğlu ile 25 yıl birlikte çalıştı ve ondan teknik nosyon edindi.
Şeref Bigalı 1962-63 yıllarında Paris'e giderek Henri Goetz'ün öğrencisi oldu ve bu ressamın yönetimindeki Frochot ve Fontainebleau Akademilerine devam etti. 1976 yılında resim sanatının fikri, felsefi ve teknik bütün yönlerini ele alan ve inceleyen "RESİM SANATI" adlı kitabını yayınladı. Bütün birikimlerini ve gözlemlerini yansıttığı bu kitap, 1984 yılında ikinci defa basıldı. Üçüncü baskısı ise Türkiye İş Bankası yayınları arasında Aralık 1999 'da yayınlandı.
Şeref Bigalı, 55 kişisel sergi açtı. Resmi ve özel birçok yarışmada ödül ve dereceler kazandı. Çok sayıda eseri, müzelerde, yurt içi ve yurt dışı özel koleksiyonlarda yer almaktadır. Milli ve yöresel unsurlardan hareketle, resmin evrensel dilini ve plastik değerleri eserlerine ustalıkla yansıtan Şeref Bigalı, yağlıboyada olduğu kadar, suluboya ve desende de piktüral yaratıcılığın ve özgün estetiğin zirvesine ulaştı.
Şeref Bigalı ilk kişisel sergisini 1952'de, İstanbul'da (Maya) açtı. Karma sergilere katıldı.
Sanat anlayışı, figüre ve doğa gerçekliğine bağlı, fakat bu gerçekliği renk kavramına öncelik verecek bir doğrultuda, kendi görüşünü biçimlendirecek bir kompozisyon düzeni içinde yorumlamaya yöneliktir.
15 Şubat 2005 tarihinde İzmir'de hayata veda etti. Yetiştirdiği öğrencileri, kitapları, eserleri ve ödülleri ile ölümsüzleşti...
ÖDÜLLER:
1967 DYO Resim Yarışması 3. Ödülü
1968 DYO Resim Yarışması 2. Ödülü
1969 DYO Resim Yarışması Jüri Özel ödülü
1970 DYO Resim Yarışması 5. Ödülü
1971 DYO Resim Yarışması 2. Ödülü
1972 DYO Resim Yarışması Jüri özel Ödülü
1982 DYO Resim Yarışması Mansiyon
1982 TPAO 2. Atatürk Resim Yarışması l. Mansiyon
1983 Zonguldak 100.Yıl Vakfı Resim Yarışması 2. Ödülü
1983 Meteksan Desen Yarışması Büyük Ödülü
1986 47. Devlet Resim Heykel Sergisi Onur Ödülü
1996 İş Bankası Sanat Büyük ödülü
1998 Bergama Kültür ve Sanat Vakfı ödülü
2000 MSÜ Güzel Sanatlar Akademisi 50. Mezuniyet yılı madalyonu
2004 DYO Resim Yarışmasında en fazla ödül kazanan sanatçı unvanı
* * *
BABAM ŞEREF BİGALI:
".......Babam Şeref Bigalı'yı tanımlarken ilk önce belirtilmesi gereken nokta şudur: O herşeyden önce bu toprakların insanı, Anadolu'nun ressamıydı. Yerli değerlere sıkı sıkı bağlıydı. "Anadilini, ana kültürünü, kendi milletinin kültürünü sevip anlamayan hiçbir şeyi sevemez" derdi. Milletimizin, kökleri uzun asırlara giden muhteşem medeniyetini ve sanatını derinlemesine özümsemişti.........
Vefatından (15 Şubat 2005) birkaç yıl önce, arzusu üzerine, beraberce Paris'e gittik ve bir hafta boyunca müzeleri gezdik. Batı resim sanatının büyük ustalarının resimlerini uzun yıllardan sonra tekrar görüp inceledikten sonra şu sözleri sarfetti: "Oğlum, şunu anladım ki ben doğru yolda yürümüşüm."
Bu sözleri hem kendisini hem de beni çok memnun etmişti."
(Ahmet Necati BİGALI)
* * *
ŞEREF BİGALI YA DA GERÇEKLİĞİN MODELLERLE ÇAKIŞMAYAN YORUMU:
".........Resim Sanatı (üçüncü baskı, 1999)adlı kitabından da kolayca anlaşılacağı gibi, bu sanat dalma, çağları ve dönemleri kapsayan köklü bir ifade etkinliği çizgisinde yaklaşıyordu Bigalı .Ona göre, başyapıt (magnum opus) olarak tarih sahnesine çıkmış olan eserler, aslında yaşanmış uzun süreçlerin ve sanatsal deneyimlerin süzülerek arınmış örnekleridir. Sanat tarihinin bu uzun süreçleri iyi kavranmadıkça eski-yeni ikileminin gizleri de çözülemezdi...
Desenden renge ve onun ötesinde "form" un gizemsel vurucu etkisine yöneldikçe adına sanat dediğimiz etkinliğin dayandığı değişmez varyantlar ortaya çıkacaktır... Bigalı'da tanık olduğumuz "evrensellik" imgesine yönelik çabanın anlamı ortak eğilim ve akım sınırlarıyla bağımlı olmaksızın kendi bakış ve görüş estetiğini yedeğine alarak bir adım ötesini irdeleme bağlamında önem kazanmaktadır........."
(Kaya ÖZSEZGİN)
* * *
ŞEREF BİGALININ RESİMLERİ:
"Figür resminin duayen sanatçılarından Şeref Bigalı' nın eserleri, kendisinin Türk figür resminin tartışılmaz en büyüklerinden olduğunu göstermektedir. Figüre, insani ve bize has duyarlılık açısından yaklaşan Bigalı, yerli bir kimliği ve figürlere sinmiş kültürel özellikleri, içten bir coşku ve duyarlılık olgusunun biçimsel açılımları doğrultusunda ortaya koyarak evrensel çizgiyi yakalamış ender sanatçılarımızdan birisidir........."
(Ümit GEZGİN)
* * *
FARKLI BİR İNSAN VE SANATÇI: ŞEREF BİGALI
".....Aradan bir on beş yıl geçtikten sonra, birden o soyut heyecan gücünü mü yitirdi, nedir? Eşref Üren ve Nuri iyem gibi, Şeref de, soyut çalışmaları bir tarafa bıraktı ve Paris öncesi inandığı resme ilişkin biçimleme anlayışına geri döndü. Paris'te onu o denli kendisine çeken soyut biçimleme kurgusuyla, kendi iç dünyasının resmini inşa edemeyeceğini mi anlamıştı? Bu elbette üzerinde durulabilecek bir konu olabilir. Ben Şeref'in de aynen Paris'ten adeta kaçıp kendi küçük kasabası Aix en Provence'a dönen ve resimle ilgili bütün dünyasını orada kuran Cezanne gibi, kasaba atmosferini, kentlerin karaktersiz ve kişiliksiz modernizmine yeğlediğini düşünüyorum........"
(Adnan TURANİ)
